Παραμονές εκλογών και ποτέ δεν είναι αργά να γράψουμε δυο λογάκια για την επερχόμενη κάλπη. Δεν είναι και νωρίς βέβαια, λαμβάνοντας όμως υπ’ όψιν την εκτεταμένη περίοδο ραστώνης του συγκρουόμενου, έστω και τώρα μπορούμε να αναφωνήσουμε: WE ARE BACK.
Υπάρχει όμως ένας ακόμη λόγος για τον οποίο πιστεύω πως πριν από αυτές τις εκλογές – έστω και ένα λεπτό πριν την πολυαγαπημένη μας ψήφο – ποτέ δεν θα είναι αργά να προσθέσουμε δυο λόγια. Κυρίως διότι (όπως έχω ξαναπεί), αν δούμε λίγο αποστασιοποιημένα την ευρύτερη πολιτική εικόνα του τόπου καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως οι μόνοι ορθώς πολιτικά σκεπτόμενοι επί του παρόντος είναι οι αναποφάσιστοι.
Εξηγούμαι.
Εκείνοι οι οποίοι γνώριζαν εκ των προτέρων ποιο πολιτικό κόμμα θα υποστηρίξουν, είτε το γνώριζαν διότι «είναι» το εκάστοτε κόμμα (βλ. εγώ είμαι ΠΑΣΟΚ, εγώ είμαι ΝΔ κοκ), είτε διότι έχουν προσωπικό όφελος να αποκομίσουν από το εκάστοτε κόμμα. Για την πρώτη κατηγορία ανθρώπων ούτε λόγος να γίνεται για σκέψη (πόσω μάλλον πολιτική σκέψη). Τη δεύτερη κατηγορία την κατανοώ αλλά αντικειμενικά ο συγκεκριμένος τρόπος σκέψης είναι μια από τις βασικές αιτίες του γενικότερου ξεπεσμού. Άσε που εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα ακόμα και τα προσωπικά οφέλη εξασθενούν αφού λόγω της κατάστασης οι πολιτικοί άρχοντες του τόπου τελευταία δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να μοιράσουν απλόχερα χάρες και δωράκια. ΖΗΤΩ ΟΙ ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΟΙ ΛΟΙΠΟΝ!
Να δούμε όμως γιατί είμαστε (ναι κάπου εκεί βρίσκομαι και του λόγου μου) αναποφάσιστοι με όλη σημασία της λέξης; Για πάμε…
Ας ξεκινήσουμε από τα εύκολα:
ΠΑΣΟΚ (και δέος)
Η κουμπάρα μου (μέλλουσα έστω) με παροτρύνει να ψηφίσω ΠΑΣΟΚ γιατί ο Μπένι είναι ευφυέστερος από τον Sam, γιατί έχει λέγειν, γιατί ο Σαμαράς ούτε debate δεν τόλμησε να κάνει μαζί του, γιατί μας έσωσε από τη χρεοκοπία και γιατί στην τελική είναι ο μόνος που έχει μια ρεαλιστική πρόταση για μετεκλογική συνεργασία κοιτώντας στη γη και όχι τον ουρανό βλέποντας πως η αυτοδυναμία είναι προφανώς «να ‘χαμε να λέγαμε». Άντε λοιπόν και τα καταπίνω όλα τα παραπάνω (έχω μικρό στόμα αλλά φαρδύ οισοφάγο). Ας είμαστε σοβαροί. Ο Μπένι είναι προφανώς το δέντρο. Να πάμε όμως στο ΠΑΣΟΚΟΔΑΣΟΣ; Από πού να αρχίσω; Από το λεφτά υπάρχουν. Ξέρεις Μπένι, δεν ήταν σφάλμα το λεφτά υπάρχουν. Ήταν ψέμα. Το ψέμα που ήθελαν να ακούσουν για να σας ψηφίσουν. Το είπατε, έπιασε, τσίμπησαν, σας ψήφισαν και κάνατε κυβέρνηση ωραία και αυτοδύναμη με τη γνωστή σε όλους μας συνέχεια. Συγνώμη λοιπόν ζητάμε για τα σφάλματα, για τα ψέματα απλά τα παραδεχόμαστε. Να ψηφίσω ΠΑΣΟΚ επειδή διαθέτει αξιόλογο πρόγραμμα μήπως; Οκ. Πότε στην Ελλάδα πάσχαμε από πρόγραμμα και σχεδιασμό; Στην υλοποίηση σκαλώναμε πάντα. Στην τελική προσπάθεια το χάναμε το γκολάκι. Στο κάτω κάτω της γραφής εδώ και 2,5 χρόνια που το πρόγραμμα το πήρατε φασόν ποιο ακριβώς μέρος του υλοποιήσατε; Τις αποκρατικοποιήσεις; Τη μείωση των κρατικών δαπανών; Τη βελτιστοποίηση των διαδικασιών για την προσέλκυση επενδύσεων; Τη συρρίκνωση του ογκωδέστατου κρατικού μηχανισμού; Την περίφημη καταπολέμηση της φοροδιαφυγής μήπως; Χα! Έλα στο γραφείο μου να σου δείξω 15 διαφορετικούς τρόπους να σε κλέψω. Πέραν όλων αυτών όμως υπάρχουν δύο ανυπέρβλητοι, τιτανομεγιστοτεράστιοι λόγοι για τους οποίους μου ακούγεται τουλάχιστον φαιδρή η προτροπή για την ψήφο στη μεγάλη σοσιαλιστική παράταξη. α) Δέχομαι αναντίρρητα πως παρέλαβαν χάος και μη αναστρέψιμη κατάσταση (για την οικονομία της συζήτησης). Θεωρώ παρ’ όλα αυτά πως οι χειρισμοί που μας οδήγησαν στην περίφημη διάσωση ήταν τόσο αδέξιοι και παιδαριώδεις που δεν ξέρω αν αρκούσε η βαρύτατη αμέλεια συνδυαζόμενη με επικίνδυνη ασχετοσύνη για να τους φέρουν σε πέρας. Φυσικά μου περνάει και ο δόλος από το μυαλό τον οποίο μπορώ να αιτιολογήσω με οικονομικά επιχειρήματα αλλά ας μείνουμε στην πολιτική σκοπιά. β) Το λέω και το φωνάζω. Τα ΠΑΣΟΚ προκάλεσε κατ’ εμέ το μεγαλύτερο δεινό της μεταπολιτευτικής ιστορίας. Ανέπτυξε στον Έλληνα δημοσιοϋπαλληλική και πελατειακή νοοτροπία. Περάσαμε από τη διάθεση για επιτυχία και ανέλιξη μέσω της ιδιώτευσης και του αμιγώς ιδιωτικού τομέα στη νοοτροπία του βολέματος, της θεσούλας και της ‘ξυπηρέτησης. Έκαναν τις ψήφους «ψηφαλάκια». Έδιωξαν όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις από τη χώρα και τώρα παραπονιόμαστε για ανεργία.(;;;) Κατάφεραν να κάνουν και τους γεωργούς ακόμα δημοσίους υπαλλήλους μέσω των επιδοτήσεων και αναρωτιόμαστε γιατί δεν είμαστε αυτάρκεις σε τίποτα;;;; Εν ολίγοις το «Τσοβόλα δωσ’ τα όλα» θα το πληρώνουμε για δεκαετίες ακόμα. Θα μπορούσα να γράφω παραγράφους επί παραγράφων για τους λόγους που δε μου πάει το χέρι με τίποτα, αλλά αυτό είναι το εύκολο. Το δύσκολο θα ήταν να βρούμε επιχειρήματα υπέρ της άποψης της αγαπημένης μου κουμπάρας…
Ν.Δ.
Συγκυβέρνηση μέχρι πρότινος, μην ξεχνιόμαστε. Θα μειώσει λέει φορολογικούς συντελεστές. Μπράβο ρε Sam. Γιατί το διάστημα της συγκυβέρνησης δεν το πρότεινες; Ψηφίσατε φορολογικό νομοσχέδιο αν δεν απατώμαι. Πώς; Ήταν ειδικές συνθήκες; Τι σε κάνει να πιστεύεις πως μετεκλογικά οι συνθήκες θα είναι καλύτερες; ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ. Γενικότερα - για να μην πλατειάζουμε – η προτάσεις του Αντώνη της καρδίας μας, του καρδιοκατακτητή της εθνικής μας σταρ, είναι γεμάτες από «θα» χωρίς να εξηγείται το γιατί όλα αυτά τα «θα» έως τώρα παραμένουν παγωμένα. Θα διώξει μετανάστες (πουλάει τελευταία), θα μειώσει φόρους (5 χρόνια κυβέρνηση ΝΔ εγώ δεν τους είδα να μειώνονται), θα πατάξει τη φοροδιαφυγή (τα προαναφερθέντα 5 χρόνια η φοροδιαφυγή γιόρταζε χαρμόσυνα με φήμες για παρεμπόδιση των ελεγκτών ακόμα και να κάνουν τα στοιχειώδη να ελέγχονται ως ανακριβείς), θα συντρίψει τη διαφθορά (επί ποιάς κυβέρνησης είπαμε βγήκε λάδι εν πρώτοις ο Άκης;) και άλλα πολλά χαρωπά. Ας συνέλθουμε. Μιλάμε για τον άνθρωπο που διέγραψε τη Ντόρα γιατί ψήφισε το πρώτο μνημόνιο (στο οποίο περιλαμβάνονταν περικοπές σε μισθούς και συντάξεις τους δημοσίου) και μετά καμιά εικοσαριά ακόμα επειδή ΔΕΝ ψήφισαν το δεύτερο (στο οποίο να θυμίσω πως είχαμε μείωση μισθών του ιδιωτικού τομέα). Μιλάμε για τον άνθρωπο που συνετέλεσε στο αντικειμενικά έντονο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης στη χώρα και εν πάσει περιπτώσει για εκείνον που όταν καιγόταν ο κώλος μας έπαιζε μικροπολιτικά παιχνίδια με τον GAP παζαρεύοντας ποιος θα είναι πρωθυπουργός (θυμάστε την πρώτη αποτυχημένη προσπάθεια συνεννόησης) και στη συνέχεια πόσα από τα πρωτοκλασάτα στελέχη του θα θυσιάσει στο βωμό της εξ’ αρχής αποτυχημένης κυβέρνησης Παπαδήμου. Στην τελική Αντώνη, το ότι αντικατέστησες το «θα» με underscore (κοινώς: _μειωμένοι φορολογικοί συντελεστές) δε βοηθάει και πολύ από μόνο του.
ΣΥΡΙΖΑ
Το μέχρι πρότινος παραπαίδι του ΠΑΣΟΚ, μεγάλωσε, διασπάστηκε και παρ’ όλα αυτά συνεχίζει με την ίδια θέρμη την οικογενειακή παράδοση της καταστροφής. Ίσως τελευταία μάλιστα να παίζει και με πιο ριψοκίνδυνα παιχνίδια. Καμία (εφαρμόσιμη) πρόταση για την οικονομία, καμία πρόταση για το μεταναστευτικό, καμία πρόταση γενικώς πέραν του προφανούς, τουτέστιν να διαδηλώνουν όσοι θέλουν, όπου θέλουν, με 18 κουκούλες και 32 λοστάρια λες και θα ρίξουν μπετά. Το παιχνιδάκι όμως έγινε ριψοκίνδυνο όταν αρχίσαμε να μιλάμε για εξόδους από την ευρωζώνη, μονομερή διαγραφή χρέους και λοιπές μπουρδολογίες. Μόνο και μόνο για να δώσει πάτημα σε ΠΑΣΟΚ – ΝΔ να κινδυνολογούν για την πιθανή μη εκλογή βιώσιμης και σταθερής κυβέρνησης με άμεσο αποτέλεσμα το χάος. Παρ’ όλα αυτά εδώ του αναγνωρίζω πως άρχισε να συγκεντρώνει μερικές ψήφους απρόσμενες αν μη τι άλλο βασιζόμενες στην απλούστατη σκέψη: Τι θα πει χάος; Δε θα έχουν να πληρώσουν μισθούς και συντάξεις. Οκ, εγώ ούτε μισθό παίρνω ούτε σύνταξη. Βέβαια τα ποσοστά του ο αγαπητός cool Alexis τα εκτόξευσε με την πρότασή του για ενωμένη κυβέρνηση αριστεράς (καλά ως εδώ), η οποία όταν αντιλήφθηκε πως θα παραμείνει ένα όμορφο όνειρο μετατράπηκε σε πρόταση για ενωμένη κυβέρνηση με ΔΗΜΑΡ και Καμμένο (ναι καλά διαβάσατε, πρόκειται για όνομα και όχι για χαρακτηρισμό). Κοινώς: εγώ θέλω κυβερνητική ΚΑΡΕΚΛΑ! Είμαι διατεθειμένος και χώρα να αλλάξω για να την κερδίσω, πόσω μάλλον ιδεολογία.
ΚΚΕ
ΑΑΑΑΧΧΧΧ, τι να πούμε για την Αλέκα; Της αναγνωρίζω αρχικά πως παραμένει σταθερή στις απόψεις της με την πάροδο των ετών. Ίσως μάλιστα να ενδυναμώνει ορισμένες από αυτές. Βέβαια αυτό το χαρακτηριστικό πρέπει να το αναγνωρίσω και σε κάποιους που πιστεύουν πως η γη είναι επίπεδη. Οκ, οι δεύτεροι τουλάχιστον μπορούν να σου στηρίξουν την άποψή τους δια της απλής μεθόδου της παρατήρησης (αφού ίσια φαίνεται). Η Παπαρήξ δε, ούτε αυτό. Δεν είμαστε αριστερά, είμαστε κομμουνιστές. Όπως χιουμοριστικά επαναλαμβάνει ένας φίλος «πήραμε το franchise στην Ελλάδα πριν από μερικές δεκαετίες, στο μεταξύ η μητρική εταιρία στη Ρωσία έβαλε λουκέτο κι εμείς κρατάμε το κατάστημα μετά από 25 σχεδόν έτη». Αυτό ήταν. Λουκέτο. Καλή ιδέα ο κομμουνισμός αλλά ΔΕ ΔΟΥΛΕΥΕΙ. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, ποιος από αυτό το 10% του ΚΚΕ είναι έτοιμος από Δευτέρα να παραχωρήσει την ιδιωτική του περιουσία στο κράτος; Μάλλον όχι και πολλοί έτσι; Έχετε πάρει χαμπάρι πως το ΚΚΕ απολύει κόσμο από τις επιχειρήσεις του; Μπορείτε να μου πείτε για ποιο λόγο δε δέχεται τον έλεγχο των οικονομικών του κόμματος και των συγγενών επιχειρήσεων; Εν πάσει περιπτώσει με τα τελευταία δεδομένα έχετε αντιληφθεί πως πρόκειται για μια τόσο (μα ΤΟΟΟΟΣΟ) αναχρονιστική ιδεολογία που απορρίπτει ακόμη και την αντικειμενικά χρυσή ευκαιρία για την αριστερά στη χώρα να παίξει το μεγάλο της χαρτί για τη δημιουργία κυβέρνησης συνασπισμού; Διότι πολύ απλά η παράταξη επαναπαύεται στην αντιπολιτευτική της γραμμή του «όχι σε όλα» μια πολιτική που ακόμα και ένα οκτάχρονο θα μπορούσε να αντιληφθεί πως μόνον αντιπολιτευτικά θα μπορούσε να στηριχθεί καθώς κατά τα υπόλοιπα είναι παντελώς ανεφάρμοστη και φαιδρή. Σημαία της προεκλογικής εκστρατείας του ΚΚΕ είναι η παρότρυνση να πάρει ο λαός τα μέσα παραγωγής της χώρας στα χέρια του. Μα ποια μέσα παραγωγής; Όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις της χώρας έχουν κλείσει ή έχουν μεταφέρει τις εγκαταστάσεις τους στο εξωτερικό. Όλοι οι «κολοσσοί» είναι κρατικοί μέσα στο – κατά τα άλλα - καπιταλιστικό περιβάλλον. Συνεπώς συντρόφισσα Αλέκα αν θες να κρατικοποιήσεις είτε θα πρέπει να πας κι εσύ στη Βουλγαρία, είτε να αρχίσεις να ιδιωτικοποιείς ώστε να έχεις στη συνέχεια την ηθική ικανοποίηση της κρατικοποίησης επιχειρήσεων.
ΛΑΟΣ
Οκ, εδώ δεν θα πούμε πολλά. Έωλες πολιτικές μπας και τσιμπήσουμε κανένα ποσοστό. Άλλοτε μνημονιακές, άλλοτε εθνικιστικές, άλλοτε φιλοευρωπαϊκές και άλλοτε αντιγερμανικές. Το κόλπο γκρόσο με το «βάζω πλάτη για να σωθεί η χώρα και να παραμείνουμε στο ευρώ» που τελικά όταν έγινε αντιληπτό πως οδήγησε στον κατήφορο μετετράπη σε ηρωική έξοδο μήπως σωθεί κάτι. Δυστυχώς (για το κόμμα, εμένα δε μπορώ να πω πως με θλίβει ιδιαίτερα) η μοναδική φορά που ο ευφυέστατος κατά την ταπεινή μου γνώμη Καρατζαφέρης δε σφυγμομέτρησε σωστά τον παλμό της κοινής γνώμης ίσως να σημάνει και τη διάλυση του κόμματος (προσωπική άποψη του γράφοντα) αν αυτό δεν πετύχει να αποσπάσει το πολυπόθητο 3%. Τελικά απλά δώρισε δύο πρωτοκλασάτα στελέχη στο ρετιρέ της πολυκατοικίας (το φωνακλά και τον τσεκουράτο) οι οποίοι βέβαια ορθώς στην προκειμένη περίπτωση επέλεξαν να μην κατεβούν στο υπόγειο. Το κερασάκι στην τούρτα δε, υποψηφιότητες όπως Ανδρέας Ευαγγελόπουλος (είσαι ο εθνικός μας σταρ), σύζυγος Πασχάλη και Βάνα Μπάρμπα. Αλλά τι συζητάμε, εδώ ψήφισαν τον Ανατολάκη.
Ανεξάρτητοι Έλληνες.
Ήτοι Πάνος Καμμένος. Δεν θα ασχοληθώ με την αμύθητη περιουσία που υποστηρίζουν ορισμένοι πως διαθέτει ο πρόεδρας. Δεν είμαι εναντίον των πλουσίων. Εξάλλου μια παλιά ρήση λέει πως τα λεφτά είτε τα κληρονομείς, είτε τα παντρεύεσαι. Για εμένα η πρώτη πιθανότητα έχει αποκλειστεί, συνεπώς έχω εναποθέσει ελπίδες στη δεύτερη. Ίσως λοιπόν και ο Πάνος να τα κληρονόμησε ή να τα παντρεύτηκε, μικρή σημασία έχει. Το σημαντικό είναι πως μιλάμε για μεγαλύτερο λαϊκιστή ακόμα και από τον (εφευρέτη του λαϊκισμού) Καρατζαφέρη. Παρουσίαση των θέσεων στο Δίστομο, βόλτα στη Σύρο με το φουσκωτό για να μιλήσει για τα προβλήματα στο Νεώριο (αλλά στη Στυλίδα με το ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ), κορώνες για νέα γερμανική κατοχή, έξω από το μνημόνιο (έφτασε σε σημείο να δηλώνει δημόσια πως για τις οφειλές του κράτους δύναται να κατασχεθούν πλοία που φέρουν ελληνική σημαία), μονομερής διαγραφή χρέους κ.α. Αυτά τα τελευταία δε, θεωρώ πως του απονέμουν με διαφορά τον τίτλου του πιο επικίνδυνου. Για να τελειώνουμε με αυτή την καραμέλα. Μονομερής διαγραφή χρέους θα σημάνει επίσημα πτώχευση, τουτέστιν δανεικά πάπαλα, τουτέστιν έξοδος από το ευρώ για να μπορούμε να τυπώσουμε χρήμα και εν συνεχεία μπουρλότο. Πάρτε κατσαβίδι και βιδώστε το καλά στο μυαλό σας. ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΥΤΑΡΚΕΙΣ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ. ΕΙΣΑΓΟΥΜΕ ΛΕΜΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ. Συνεπώς, όσο αυτό συνεχίζεται είναι μαθηματικά βέβαιο πως μια επιστροφή σε εθνικό νόμισμα θα φέρει πείνα. Ο γράφων πάντως θα μεταναστεύσει σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο από τους πρώτους. Έστω και με το φουσκωτό του Καμμένου.
Χρυσή Αυγή
Οι θέσεις τους είναι ακραίες. Ακόμα και οι εκπολιτισμένες εξ’ αυτών. «Χρυσή Αυγή για να ξεβρομίσει ο τόπος»;;; Επίσης ο Μιχαλολιάκος σε δημόσιες εμφανίσεις συχνά παραληρεί και «το χάνει» επικίνδυνα. Οι αντιλήψεις μου είναι ούτως ή άλλως τέτοιες που δεν θα μου περνούσε ποτέ από το μυαλό να τους επιλέξω. Εξάλλου στηρίζουν την προεκλογική τους εκστρατεία σε ένα πρόβλημα (μεταναστευτικό) που σε καμία περίπτωση δεν είναι το πρωτεύον, δεν είναι ο λόγος για τη σημερινή μας κατάντια. Έκτος αυτού ακόμα και οι προτάσεις τους στο συγκεκριμένο θέμα είναι πρακτικά ανεφάρμοστες (εκτός από τη ναρκοθέτηση του Έβρου). «Θα διώξουμε όλους τους παράνομους μετανάστες». Μαζί σας. Πού θα τους στείλετε; Στις χώρες τους; Όλοι υποστηρίζουν πως κατάγονται από χώρες με τις οποίες δεν έχουν υπογραφεί οι απαραίτητες συμφωνίες για να τους δεχτούν πίσω. Ταξιδιωτικά έγγραφα προφανώς δεν υπάρχουν. Ας είμαστε σοβαροί, για να αντιμετωπιστεί το συγκεκριμένο πρόβλημα στην Ελλάδα δύο πιθανές λύσεις υπάρχουν. α) Αναγάγεις το ελληνικό πρόβλημα σε ευρωπαϊκό (τους προωθείς ωραιότατα στην Ευρώπη υποχρεώνοντας τις κυβερνήσεις αυτής να συνεισφέρουν στην καταπολέμηση του φαινομένου). β) Οι άνθρωποι αυτοί θα σταματήσουν να βρίσκονται στην Ελλάδα μόνο όταν δεν θα θέλουν οι ίδιοι να βρίσκονται εδώ. Λύση δεν είναι το ξύλο και το κυνηγητό. Τιμώρησε αυστηρά την αδήλωτη εργασία (τόσο τον εργοδότη όσο και τον εργαζόμενο), πρόσφερέ τους δουλείες με τις οποίες θα συνεισφέρουν στο κοινωνικό καλό και όσους δεν εργάζονται, προώθησέ τους στην Ευρώπη παρέχοντάς του ταξιδιωτικά έγγραφα. Αυτά για αρχή. Τέλος θεωρώ απαραίτητη την εξής διευκρίνιση σχετικά με τη Golden Dawn. Θέλω να μπει στη βουλή. Για δύο λόγους. Αρχικά διότι είναι χρήσιμο για το κοινοβούλιο εκτός από τις ακροαριστερές φωνές που τόσα χρόνια κραυγάζουν σε αυτό, να προστεθούν αντίστοιχα και ακροδεξιές. Θα ισορροπήσουν την πλάστιγγα. Η ελληνική κοινωνία (μια κατ’ εξοχήν αριστερή στα λόγια κοινωνία) είναι άκρως προκατειλημμένη απέναντι σε ακροδεξιές απόψεις. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Όσοι δε δέχονται πως οι ακρότητες της Χρυσής Αυγής είναι αντιστοίχου μεγέθους με αυτές του ΚΚΕ μάλλον πρέπει να το ξανασκεφτούν. Επίσης θεωρώ πως με το κοινοβουλευτικό βήμα που θα τους δώσει ο λαός οι ακραίες και βίαιες δράσεις τους θα μετριαστούν όπως ακριβώς έγινε και με την άκρα αριστερά από όταν ξεκίνησε να έχει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση κι έπειτα. Στην τελική αν αποδειχθεί το αντίθετο το πιθανότερο είναι πως στην επόμενη αναμέτρηση θα τους φάει το μαύρο σκοτάδι. Όπως προείπα μια κατ’ εξοχήν αριστερίζουσα κοινωνία αν απογοητευτεί από τις ακροδεξιές απόψεις δεν πρόκειται να τους δώσει δεύτερη ευκαιρία.
Λοιπά
Τι μας έμεινε; Ντόρα. Πολύ απλά την αποφεύγω παρ’ ότι συμφωνώ με την πλειοψηφία των απόψεών της λόγω του πρόσφατου παρελθόντος της. Πρωταγωνίστρια του σαθρού πολιτικού συστήματος επί δεκαετίες, δεν ανακαλύψαμε ξαφνικά την Αμερική.
Με τις απόψεις του Μάνου επίσης συμφωνώ, απλά είναι σχετικά αναχρονιστικός και μιας και βρήκα κάτι που να με εκφράζει λίγο περισσότερο λέω να το τιμήσω. Για όποιους έχουν την περιέργεια ας κλικάρουν
εδώ να διαβάσουν τις θέσεις της Δημιουργίας Ξανά.
Υ.Γ.1: Δεν ανησυχώ καθόλου σχετικά με την πιθανότητα εξόδου από ευρώ, Ευρωπαϊκή Ένωση κλπ. Έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στη βλακεία του Έλληνα. Αύριο τα δύο μεγάλα κόμματα προβλέπω να αγγίζουν παρέα το 48% και να κάνουν κυβέρνηση αγκαλίτσα. Στην καλύτερη των περιπτώσεων να πάρουν και κανέναν μικρό για αριστερό άλλοθι.
Υ.Γ.2: Αύριο τελειώνουν τα ψέματα γι’ αυτό να είστε προσεκτικοί. Έχουμε εκλογές. Δημοκρατική διαδικασία. Από Δευτέρα δε θέλω αγανακτισμένους. Αύριο δίνεται λαϊκή εντολή και οι περισσότεροι θα αποφασίσουν για την επόμενη μέρα όλων μας. Αυτό λέγεται δημοκρατία. Δυστυχώς μου συμβαίνει συχνά να συνομιλώ με κάποιον και στη συνέχεια να παθαίνω νευρικό κλονισμό στην ιδέα πως αυτός ο άνθρωπος έχει δικαίωμα ψήφου αλλά ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Σε όποιον δεν αρέσει, δεν είναι αριστερός, είναι χουντικός. Γιατί δυστυχώς αυτή είναι η εναλλακτική στη δημοκρατία. Χούντα. Αν κοιτάξετε στην υπόλοιπη υφήλιο μέση οδός δεν υπάρχει. Γι’ αυτό αφήστε τις παπαρολογίες και ψηφίστε συνετά.
Η φωτογραφία είναι κλεμμένη από
εδώ
Καλό βόλι.
