Γεια χαρά νταν - και τα κουκιά μπακλαν...

Είπα να ξεκινήσω κι εγω με την πρώτη δημοσίευση στο νεο μας παρεάκι. Ο τίτλος αυτής κλεμμένος από τον τεράστιο Χάρυ Κλυνν (Βασίλειο Τριανταφυλλίδη). Η δημιουργία αυτού εδω του blog ήταν μια έμπνευση της στιγμής και το όλο στήσιμό του κάπως πρόχειρο τώρα στην αρχή. Ίσως γιατί πρώτη μας προτεραιότητα δεν ήταν να δείχνει όμορφο και φιλόξενο (το προσπαθήσαμε κι αυτό φυσικά), αλλά να φτιάξουμε κάτι στο οποίο σύντομα θα μπορούμε να εκφράσουμε απόψεις, προβληματισμούς, αρλούμπες, αμπελοφιλοσοφίες και πολλά άλλα.

Η κεντρική ιδέα είναι εξαιρετικά απλή. Τα θεμέλιά της λίγο πιο δυσκίνητα από τους πυλώνες του γεφυριού της Άρτας (κατά κόσμον γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου). Όλοι έχουμε βρεθεί σε φιλικές συζητήσεις που αρκετές φορές εξελίσσονται σε κάτι περισσότερο. Προβληματισμοί, διενέξεις, επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα σε θέματα που αρκετές φορές δε μας αφορούν καν. Αλλά τι λέω, τα πάντα μας αφορούν... Πολιτική, μπάλα, επικαιρότητα, κινηματογράφος, διαδίκτυο, video games, μουσική και ο κατάλογος συνεχίζεται. Η κατάληξη όλων των παραπάνω, λίγο - πολύ γνωστή... Ένα (ακόμα) μπουκάλι μ' αλκοόλ 40% θυσιάζεται. Και αρκετές φορές τα τελευταία επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται είναι τα ακόλουθα.

-Καλά, μάλλον δεν ξέρω.
-Καλά ούτε κι εγώ ξέρω....

Αλαλούμ... Αλλά ποιός νοιάζεται; Η όλη ανταλλαγή απόψεων, για εμάς τουλάχιστον, είναι εδώ και χρόνια ζωογόνος. Και είμαστε ακόμα μικροί...

Αποφασίσαμε λοιπόν να δημοσιεύουμε όλα τα παραπάνω σε αυτό εδώ το ιστολόγιο. Παράλληλα θα χαιρόμαστε να βλέπουμε σχολιασμούς, επισημάνσεις και διορθώσεις στα γραφόμενά μας. Τέλος οποιοσδήποτε έχει τη διάθεση να αναρτήσει κάτι δικό του εδώ είναι ευπρόσδεκτος. Θέλουμε εξάλλου να δημοσιεύονται νέες και διαφορετικές απόψεις. Μέσω των ιστολογίων τα τελευταία χρόνια ο ελεύθερος λόγος επανακτά κάποια από τη χαμένη του αίγλη. Καιρός ήταν γιατί εδώ και 2000 χρόνια περίπου η "αγορά" δε μας χωράει όλους...

Γεια χαρά νταν - και τα κουκιά μπακλάν λοιπόν. Θα τα πούμε σύντομα!